كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

476

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

الَّذِينَ يَصُدُّونَ آنان كه بازميدارند مردمان را عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ از راه خداى يعنى از دين او وَ يَبْغُونَها عِوَجاً و مىجويند يعنى وصف مىكنند راه خدا را به كجى و انحراف از راستى وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ و ايشان بدان سراى باقى هُمْ كافِرُونَ ايشان ناگرويدگانند تكرير ضمير جهت تاكيد كفر ايشان است به آخرت أُولئِكَ آن گروه كافران لَمْ يَكُونُوا نباشند مُعْجِزِينَ عاجزكنندگان مر خداى را از عذاب خود فِي الْأَرْضِ در زمين يعنى در دنيا وَ ما كانَ لَهُمْ و نيست مر ايشان را مِنْ دُونِ اللَّهِ به غير از خداى مِنْ أَوْلِياءَ هيچ‌كس از دوستان كه عقوبت الهى از ايشان بازدارد بلكه يُضاعَفُ افزون كرده شود لَهُمُ الْعَذابُ براى ايشان عذاب يعنى دو بار معذب گردند به جهت ضلال و اضلال ما كانُوا نبودند كه در دنيا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ توانستندى شنيد يعنى سخن حق را چه از شنيدن آن كر بودند وَ ما كانُوا يُبْصِرُونَ و نبودند كه بديدندى يعنى آيات قدرت را چه از ديدن آن كور بودند أُولئِكَ الَّذِينَ آن گروه آنانند كه در بازار معامله خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ زيان كردند نفسهاى خويش را يعنى زيان ايشان بديشان بازگردد وَ ضَلَّ عَنْهُمْ و گم شد از ايشان ما كانُوا يَفْتَرُونَ آنچه بودند كه افترا مىكردند از شفاعت بتان و درخواست ملائكه لا جَرَمَ أَنَّهُمْ بىشك و بىشبه ايشان فِي الْآخِرَةِ در آن سراى هُمُ الْأَخْسَرُونَ ايشانند زيانكارتر از همه زيان‌كاران چه پرستش بتان را به پرستش خداى خريده‌اند و متاع دنياى فانى را بر نعيم عقباى باقى اختيار كرده و درين سودا غبن فاحش است قطعه مايه دين را به دنيا دادن از بىهمتيست * آنكه دنيا جملگى رنج است و دين آسايش است نعمت فانى ستانى دولت باقى دهى * اندرين سودا خرد داند كه غبن فاحش است إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا به درستى آنان كه از روى اخلاص گرويده‌اند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و كرده‌اند عملهاى شايسته از اداى فرائض و تعبد بنوافل وَ أَخْبَتُوا و آرام گرفته‌اند إِلى رَبِّهِمْ بذكر پروردگار خود يا تواضع كرده‌اند مر او را يا براى او از ما سوى اللّه منقطع شده‌اند أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ آنان‌اند ملازمان بهشت هُمْ فِيها آنان در بوستان جنان خالِدُونَ دايم و باقىاند .